باران

باران ؛ علی اکبر شیوخی - انقلاب اسلامی و دوران هشت سال دفاع مقدس ملت بزرگ ایران بی تردید بدون نام ویاد شهدا نه قابل تعبیر است و نه قابل فهم .

طی روزهای اخیر صرف نظر از صحت و یا کذب بودن موضوع بار دیگر شهدا و خانواده های مظلوم آنان آماج هجمات ناجوانمردانه قرار گرفتند . از یک سو مطلبی منسوب به خانم اشراقی در فضای مجازی منتشر شد و از دیگر سو فرزند شهید همت به این مطلب واکنش نشان داد . هرچند خانم اشراقی موضوع را تکذیب کردند .

حمله های ناجوانمردانه به شهدا و خصوصا خانواده های این عزیزان مسأله جدیدی نبوده و مسأله آخر هم نخواهد بود لیکن از آنانی که با شهید و شهادت سرناساز دارند ابدا گله ای نیست ، روی سخن با کسانی است که مدعی دفاع از شهدا هستند .

جدال سیاسیون برای تصاحب قدرت در ایران طی سالهای اخیر متاسفانه پارا فراتر از ارزشهای جامعه گذاشت و بسیاری از ارزشها را لگد مال کرد . در این سالها ارزشهای اخلاقی ، اسلامی و انسانی هیزم نزاع های سیاسی ، افراد دخیل در قدرت شد .

مظلومیت خانواده های شهدا و خصوصا همسران و فرزندان این عزیزان در روزها و سالهایی که جنگ تمام شده و ظاهرا دیگر نیازی به جبهه و جهاد نخواهد بود ! بیشتر نمایان شده است .

در این مجال ذکر چند نکته اساسی را با ۴ گروه در میان می گذارم .

ابتدا با خانواده های عزیز شهدا که حقیقتا چشم و چراغ این ملتند و عزیزترین جوانان خویش را برای دفاع از شرف و ناموس و دین به مسلخ فرستادند و دم بر نیاوردند . سالها در برابر کید حاسدان و شایعات خناسان روزگار دم فرو بستند و بزرگی و اعتبارشان اجازه نداد در برابر فرومایگان لب به سخن گشایند ، چونان زینب (س) و زین العابدین (ع) زمان خویش استوار بمانند و دست از رسالت زینبی و سجادی خویش برندارند .

دوم با برخی عناصر به اصطلاح وطنی ( اصولگرا - اصلاح طلب !)  است که به زعم خویش خادم الشهدا هستند ! ولی غرق در ورطه قدرت شده اند و به نام اصولگرایی و اصلاح طلبی  تمامی ارزشها و یا لااقل بخشی از ارزشها را اسباب ترقی خویش کرده اند توصیه می کنم به سوی قدرت بتازید اما نه با تکیه با ارزشها و شهدا . شمارا به شهدا دست از سر شهدا بر دارید .

سوم با کسانی است که درد و رنج سالهای دوران دفاع مقدس را با همه سختی ها و سردی های روزگار به جان خریدند ، آنانی که غذایشان لقمه نان خشک و شاید اندک پنیری بود که برای مبارزه جانی دوباره بگیرند . آنانی که رخت و تخت و همه دنیایشان پتوی اهدایی به جبهه و جنگ بود . آنانی که خمینی مرادشان بود . آنانی که غصه شان دفاع از دین و وطن بود و آنانی که ... به حق اهل لبیک بودند .

بدون تردید همه واقعه نگاران تاریخ به حادثه عظیم عاشورا و مظلومیت خاندان پیغمبر اسلام (ص)اذعان دارند . واکاواوی  رویداد های بزرگ تاریخی از جمله واقعه کربلا نشان می دهد بازماندگان این واقعه در ثبت و انتقال وقایع و حقایق نقش بی بدیل داشته اند . حسین بن علی (ع) رسالت بزرگ خویش را در صحرای کربلا به انجام رساند . زینب (س) و امام سجاد (ع) و دیگر بازماندگان هرکدام به تناسب نقش و جایگاهشان در شرایط بسیار سخت دوران - حکومت جفاکار و جماعت خفته روزگار - رخداد های این حماسه را در حد وسع خویش به جامعه منتقل کردند ، که اگر چنین نمی شد واقعه کربلا در جغرافیای کوچک سرزمینی نینوا خاتمه پیدا می کرد . ثبت رویداد های تاریخی در نظام مقدس جمهوری اسلامی در شرایطی که دندان طمع دشمنان به این سرزمین همواره تیز و تیز تر می شود موضوعی مهم قلمداد می شود . بیان حقایق و نهفته جنگ و دوران دفاع مقدس و رشادت های شهدا و مظلومیت خانوده های آنان کمتر از حضور در جبهه و جنگ نیست .

لازم است شیران بیشه های دیروز نبردو ایثار برخی و شاید بسیاری از تعارفات نابجا را کنار بگذارند و به بیان و نگارش حقایق دوران خویش بپردازند که اگر غیر این باشد دیر خواهد شد و روبهان لاجرم شیر می شوند! .

 چهارم ؛ روی سخن با کسانی است که با اساس این سرزمین در تضاد و تعارضند این است که اگر دین ندارید آزاد مرد باشید همین .